مىگويم : آرى ، چون خداى تعالى ايشان را پسران رسول‌خدا صلى الله عليه و آله ناميده است آن‌جا كه مىفرمايد : « نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ » « 1 » به يقين حسن و حسين را اراده فرموده است . و اگر كسى مالى را براى فرزندى وصيت كند ، فرزندان دختر را وارد كرده است ، و خداى تعالى عيسى عليه السلام را از ذريه ابراهيم در اين آيه معرفى كرده است : « وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ » « 2 » تا آن‌جا كه مىفرمايد : « وَ يَحْيى وَ عِيسى » « 3 » و هيچ يك از اهل لغت در اين‌كه فرزندان دختر از نسل مردند اختلاف‌نظر ندارد . اگر بگويى : با اين كلام خدا چه مىكنى كه فرمود : « ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ » « 4 » مىگويم : من از شما در مورد پدرى پيامبر صلى الله عليه و آله براى ابراهيم فرزند ماريه مىپرسم هر پاسخى كه شما راجع به او داديد من هم در مورد حسن و حسين همان پاسخ را مىدهم ! و پاسخ از اين آيه كه شامل همه است ، اين‌كه زيدبن حارثه مقصود آيه است چون عرب‌ها مىگفتند : زيد پسر محمد است ! برحسب همان عادت جاهلى در مورد فرزندخواندگى بردگان ! پس خداى تعالى آن را باطل شمرده و از سنت جاهلى نهى فرمود و گفت : محمد صلى الله عليه و آله پدر هيچ‌يك از مردان بالغ معروف در ميان شما نيست تا خود را به نبوت نسبت دهد ، و اين منافاتى با پدرى نسبت به كودكان ندارد كه لفظ رجال ( مردان ) بر ايشان مانند ابراهيم ، حسن و

--> ( 1 ) - آل عمران / 61 : ما فرزندان خود را دعوت مىكنيم و شما هم فرزندان خود را . ( 2 و 3 ) - انعام / 84 و 85 : از دودمان ابراهيم ، داوود و سليمان . . . ( و همچنين ) يحيى وعيسى . . . ( 4 ) - احزاب / 40 : محمد پدر هيچ‌يك از مردان شما نبوده و نيست .